Cyhoeddwyd gan: cathasturias | Rhagfyr 1, 2016

Lliwiau’r Môr: llwyd

Weithiau mae’r môr yn llwyd. Ar brynhawn o aeaf, gyda’r cymylau uwchben yn ei efelychu, neu yn ei adlewyrchu, ac yn arbennig ar ddiwrnod pan fydd y gwynt wedi ei ddiffodd gan fympwy’r tywydd. Un lliw sydd ar y môr ar ddiwrnod felly, ond nid yw’n ymddangos yn unlliw. Bydd y patrwm bythgyfnewidiol yn ymestyn o’r llong i’r gorwel. Lliw plwm, lliw toi llechi yn y glaw, lliw llongau rhyfel,

Ar ddiwrnod fel hyn nid oes tonnau. Wrth bwyso ar y rheilen 50m uwchben y dŵr, rhyw lan-a-lawr bach iawn a welaf, a hynny mewn mannau , lleoliadau, gwahaniedig. Bron fel petawn i wedi llwyddo i gofleidio wyneb yr heli â bysedd hir.

Rwyf i wedi bod ar long ar dywydd mawr, storom pan oedd y gwynt yn cyrraedd cryfder 11 a’r tonnau dros 10m o uchder. A hynny ar fwrdd llong lot llai na’r Pont Aven, ac yng nghefnfor y De, rhwng Penrhyn yr Antartig a’r Horn. (Gyda llaw mae enw’r Horn yn dod o’r Sbaeneg horno, ffwrn, ac nid o’r Saesneg horn, corn.)

24 awr y buom yn y storom honno, y rhan fwyaf o’r amser yn gorwedd ar ein gwlau oherwydd dyna’r lle mwyaf cyffyrddus, gydag ochr bren i atal rhywun rhag cwympo mâs. Doedd edrych drwy’r ffenestr o’r fan honno ddim yn syniad da: roedd y golygfa yn newid mor gyflym o lond ffenstr o fôr i lond ffenestr o gymylau, roedd yn ormod i’r ymennydd ei brosesu. Ond o ddringo i’r dec agored, a dal sownd, roedd popeth yn well. Roedd yr ymenydd yn deall y darlun eang a gâi gan y llygaid.

Bues i’n meddwl llawer am y bechgyn oedd yn criwio llongau yn nyddiau hwyliau, ac yn rowndio’r Horn gyda’r ‘rhaffau i gyd yn ffyn o rew’ ond profiad teithiwr yr G21ain ges i.

Fydd y fferi ddim yn hwylio ar ragolygon storom gref. Flynyddoedd yn ôl roedd pethau’n wahanol. Rwy’n cofio prydau bwyd pan oedd rhaid dewis yn ofalus dy foment i fynd at ford y buffet…hynny yw, pan oedd llawr yr ystafell fwyta ar ongl oedd yn gadael dy ford di islaw’r buffet, fel bod rhaid dringo rhiw i gyrraedd y bwyd. Ac aros gyda’r plât llawn nes bod y rhiw yn codi ffordd arall cyn dychwelyd i eistedd.

Nid felly y tro hwn, a diolch byth am hynny. Rwy’n fodlon hepgor haul y gaeaf er mwyn cael noson o gwsg a llong sy’n cyrraedd yn brydlon. Ai dyna beth yw mynd yn hen?

 

Cyhoeddwyd gan: cathasturias | Tachwedd 19, 2016

Hen Feinil

Dyma’r senglau sydd ar gael:
Meic Stevens y Brawd Houdini WEDI MYND!

Meic Stevens Diolch yn Fawr

Tebot Piws Blaenau Ffestiniog

Y Nhw Siwsi

Ac Eraill Nia Ben Aur

Yr Hennessys Lawr ar lan y Môr

Amen Corner Gin House
Y 2 Meic Stevens wedi colli’r cloriau papur mewnol.

Brawd Houdini, Tebot a Siwsi gyda’m henw i ar y clawr (cyfnod rhannu tai gyda lot o bobol oedd hi).

Fedra’i ddim dweud sut cyflwr sydd arnynt, dim modd eu chwarae ar hyn o bryd. Maen nhw’n edrych yn iawn.
Gad neges fel sylw yma, neu drwy gyfrif trydar @cathaguamía

Cyhoeddwyd gan: cathasturias | Hydref 13, 2016

Anthem y Bobl

Roedd clywed Hen Wlad fy Nhadau yn atseinio o gwmpas stadiwm ar ôl stadiwm yn ystod Pencampwriaeth Pêl-Droed Ewrop yr haf yma yn wefreiddiol. Cyn hynny, efallai bod yr hen gân wedi mynd dipyn bach yn ystrydebol, yn swyddogol. Ond yn awr mae wedi ei ailfeddiannu gan y bobl.

Yn Asturias, o fewn y 5 mlynedd diwethaf, mae’r bobl wedi dewis ffordd arall o ddelio ag anthem oedd wedi llugoeri. Cân boblogaidd fu Asturias Patria Querida unwaith, mor boblogaidd fel y cafodd ei dewis yn anthem swyddogol pan sefydlwyd y Gymuned Awtonomaidd yng nghanol yr 80au.

Cân gan gerddor o Gwba, dyn o’r enw Ignacio Piñeiro fu’n flaenllaw ym mynd y rwmba a’r son. Roedd ei dad wedi ymfudo o Astwrias i’r ynys, a’i fam o dras Affricanaidd. Mae’n gân rhamantaidd sy’n sôn am ddringo coeden i pigo blodyn a’r chyflwyno i’r gariadferch ar y balconi. Geiriau na fyddai mewn gwirionedd yn ysbrydoli nac yn corddi neb. (Roedd fersiwn chwyldroadol yn ystod y 30au a Rhyfel Sbaen, ond dwi erioed wedi clywed neb yn ei chanu.)

A phan ddaethom ni yma, dyma fyddai’n cael ei chanu ar ddiwedd fiesta pentrefol: y dawnsio wedi dibennu am 4 neu 5 y bore, a phawb mewn cylch yn canu Asturias Patria Querida. Roedd hi’n sbel cyn imi ddeall taw anthem y dalaith oedd hon.

Ond newid ddaeth, ac anthem answyddogol newydd sydd ar yr hen fynyddoedd hyn. Mae ‘Asturias’ eto’n gân o’r tu fâs, y tro yma gan un o gefndir deheudir Sbaen, Andalusia. Roedd Pedro Garfias eisoes yn llenor cydnabyddedig pan ddechreuodd Rhyfel Sbaen, a bu’n ymladd dros y Weriniaeth. Pan gwympodd Asturias i garfan Franco ym mis Hydref 1937, ysgrifennodd gerdd hir o foliant i’r dalaith, oedd wedi bod yn ysbrydoliaeth i’r chwith ers y Chwyldro dair blynedd ynghynt.

Fe gafodd ei gludo i Mexico ar ddiwedd y rhyfel gyda charcharorion eraill o rengoedd y gweriniaethwyr, ac yno y bu byw a marw. Cadwodd gysylltiad gydag alltudion o Asturias, ac yn aml y byddai’n darllen ei gerdd yn ystod nosweithiau o adloniant. Un a’i glywodd oedd y canwr Victor Manuel, yntau o Asturias. Ac fe wnaeth gymaint o argraff arno iddo fynd ati i roi cerddoriaeth iddi.

a dyma hi: Victor Manuel ei hunan o 1986

Bydd rhaid dychmygu cant o bobl wedi meddwi ar seidr yn canu hon am 5 y bore ar dop eu lleisiau!

Cyhoeddwyd gan: cathasturias | Hydref 3, 2016

La Rioja 01

Y peth cyntaf sydd rhaid ei wneud wrth gyrraedd ardal gwinllannau a gwindai y Rioja yw ymgynefino å thirlun newydd. Mae talaith La Rioja yng ngogledd Sbaen, sy´n ffinio å Gwlad y Basg. Ac mae´r rhan fwyaf o´r diwydiant gwin o fewn y dalaith honno, gyda nifer llai o bodegas yn nhalaith Alava (la Rioja Alavesa) a llai fyth yn Navarra. I wneud pethau´n fwy cymhleth, mae Alava yn rhan o Euskadi, Comunidad Gwlad y Basg, a dyw Navarra ddim er gwaethaf hanes. Clir?

p1190891

Dyffryn eang sydd gan afon Ebro, 50 km o led ar ei eithaf, ac uchder o 4-500m. Mae Moel Famau ond ychydig yn uwch! (Neu hanner ffordd lan yr Wyddfa os yw hynny´n helpu.) tywydd. pridd gwael, cregog, calchog. Ar un pryd roedd y cwbl o dan y môr ar wahan i ambell fryn sy´n weddill o gyfnod cynharach.

Roedd y daith hon, y tro cyntaf inni fod yno, yn canolbwyntio ar y gogledd, y Rioja Alta, ac oherwydd daearyddiaeth yn croesi nôl a mlaen rhwng  La Rioja ac Alava. Wrth aros yn Haro roeddem ni´n gallu teithio i nifer fawr o bodegas yn hawdd. Yr un oedd y strategaeth ac yn y Bierzo: mynd o far i far, gwneud nodyn o´r gwinoedd oedd yn plesio a gofyn sut i gyrraedd y gwindy. Mae´r strydoedd cul y tu ôl i Plaza de la Paz yn llawn barau gyda dewis da o winoedd a pintxos/pinchos (tapas) amrywiol.

Byddaf yn dod at y bodegas yn y cofnod nesaf, ond byddwn i yn bendant yn cynghori ymwelwyr i fynd i bentref La Guardia, rhwng Haro a Logroño, un o’r pentrefi pen bryn sy’n britho’r dyffryn.

p1190886

Sefydlwyd La Guardia 1000 o flynyddoedd yn ôl, pan oedd breniniaethau Navarra a Castile yn brwydro yn erbyn ei gilydd, a chaer oedd y cwbl i ddechrau. Mae’r bryn yn cuddio rhwydwaith o dwneli a ddefnyddiwyd yn filitaraidd tan y 18fed ganrif, ac wedyn eu troi yn weithdai a stordai gwin. Does dim ceir o fewn y muriau ac mae’r strydoedd yn gul ar yr hen batrwm.

Manylion y gwin pan fyddaf i wedi dibennu gyda´r tomatos sy´n llifo o´r lluarth!

 

 

 

 

Cyhoeddwyd gan: cathasturias | Medi 8, 2016

Cloddio Hanes y Cymoedd

Mae Asturias yn fach. Awr yn y car o fan hyn ar yr arfordir i ganol y mynyddoedd. Awr hefyd i gyrraedd cymoedd glofaol canol y dalaith. Yr wythnos hon buom ni ar drip gyda chyfeillion, taith i ardal sy´n gofyn ei chymharu ag ardal maes glo Cymru.

p1190756_1024

Darnau o hanes yw´r tyrrau hyn i bron pawb. Dyma castillete Pwll San Luís, yng nghwm Samuño, sydd erbyn heddiw yn amgueddfa. Er mwyn ei gyrraedd, roeddem ni wedi pasio sawl tref a phentref fu unwaith – a than yn ddiweddar – yn dibynnu ar y pyllau glo i ennill eu bywoliaeth. Pentrefi sydd erbyn hyn yn llawn siopau wedi cau. Un peth sydd yn wahanol yw taw fflatiau sydd yma gan fwyaf; dyna draddodiad trefol Sbaen yn enwedig yn yr 20fed ganrif pan ddechreuodd y diwydiant glo o ddifri.

thumb_p1190759-version-2_1024

logo La Nueva

Mae Pwll San Luis ym mhentref La Nueva (Y Newydd), sy’n enw hefyd ar y cwmni oedd biau’r cadwyn o byllau yr ochr yma i’r cwm. Bu cloddio drifft ar y safle ers 1904, ond ym 1930 yr agorwyd y pwll. Tyfodd y pentref i fod yn gartref i 3000 o bobl, gyda llyfrgell a theatr. Yn ei hanterth roedd 6000 o lowyr ar lyfrau La Nueva, ond fe gaeodd y cwbl yn 2001.

Mewn trên y cyraeddasom ni’r pwll. Yn ystod bywyd gweithiol y cwmni, glo a gariwyd ar hyd y lein o La Nueva i Cadaviu yn nes i lawr y cwm, ond mae’r Ecomuseo wedi cael tren newydd o faint cyffelyb (bach) sy’n cario twristiaid lan drwy’r coed ac yna drwy’r twnel, gyda chymysgedd o synau’r pwll yn chwarae o’n cwmpas: metal ar graig, motor, glo’n cael ei arllwys i dram, caneri.

Wedi cyrraedd yr awyr agored eto, fe’n tywyswyd o gwmpas neuadd y peiriannau mawr, y tŷ newid, a’r tŷ lamp.

thumb_p1190762-version-2_1024

Rhai o docynnau’r sifft olaf yw’r rhain, y fichas oedd yn dangos pwy oedd wedi dod i mewn i’r gwaith a phwy oedd heb ddod lan o’r pwll.

Roedd yr holl beth yn ddiddorol. Byddwn i wedi hoffi cael mwy o hanes y gymuned, gan gofio mai yma yn y cymoedd y dechreuodd nid yn unig Chwyldro Asturias ym 1934 ond Streic Fawr 1962 yn erbyn Franco. A byddaf yn awgrymu i’r amgueddfa eu bod yn rhoi llawer mwy o hanes neu o ddolenni tebyg, ar eu gwefan.

 

 

Cyhoeddwyd gan: cathasturias | Awst 30, 2016

3 chynnig i gallego?

Heddiw bydd aelodau senedd Sbaen yn cyfarfod i bleidleisio dros brif weinidog newydd. Nhw yw’r rhai a etholwyd ym mis Mehefin, ar ôl i’r ymgais cyntaf fethu.  Bryd hynny doedd gan y PP geidwadol ddim digon o seddi, a’r PSOE chwith-ganol ddim digon o galon i ddod i gytundeb â phlaid wrth-llymder Podemos a’r pleidiau annibyniaeth yng Nghatalwnia a Gwlad y Basg.

Y tro yma mae’r prif weinidog dros dro, Mariano Rajoy, wedi llwyddo i gael cytundeb gyda Ciudadanos, plaid sy’n ei rhoi ei hunan yn safle ‘canolog’ tebyg i’r Rhyddfrydwyr ond sydd hefyd yn chwyrn yn erbyn annibyniaeth ‘ rhwygo Sbaen’. Ond does dal ddim digon o seddi ganddo – onibai bod y PSOE yn dewis atal eu pleidlais.

Hyd yma mae arweinydd y PSOE Pedro Sánchez wedi bod yn dweud yn gadarn taw pleidleisio yn erbyn Rajoy y gwnân nhw, heddiw ac yn yr ail bleidlais ddydd Gwener, pan fydd mwyafrif syml yn ddigon. Mae’r problemau sy’n ei gadw fe rhag gytuno ag Unidos Podemos yr un ag o’r blaen: digon o geffylau blaen yn ei blaid ei hunan sydd yn erbyn annibyniaeth, a’r ddadl ffederaliaeth heb ei wneud.

A dyma lle mae craidd y mater: yn ôl y polau dyw barn yr etholwyr ddim wedi newid llawer ers mis Tachwedd diwethaf: eu hanner nhw mwy neu lai o blaid y status quo, yr hanner arall eisiau gweld newidiadau, boed y rheiny’n rhai mawr neu’n fân. Onid dyma’r amser, y cyfle, i’r bleidiau’r newid/newydd gydweithio er mwyn gwella bywydau’r bobl?

Mae economi Sbaen yn well nag y buodd e, ond dyw hynny ddim yn dweud llawer. Mae angen buddsoddi mawr yn isadeiledd trafnidiaeth, rhwydweithiau cyfathrebu, ac ynni. Does posib dechrau ar y pethau hyn heb lywodraeth, a phrysur agosau mae’r dyddiad pan fydd angen cyllideb newydd er mwyn gweithredu o gwbl.

Os na chaiff Rajoy, y dyn o Galisia, ei ethol ddydd Gwener, bydd rhaid cael trydydd etholiad, a hynny ar ôl yr amserlen ar y 25ain o Ragfyr.

Cyhoeddwyd gan: cathasturias | Awst 9, 2016

Bant i Bilbo

Neges yw´r cofnod hwn i’r sawl sydd heb ymweld â dinas Bilbo (Bilbao) – cer!

Fues i erioed yno 30 mlynedd yn ôl pan oedd yr afon yn ffiaidd o frwnt a hen ffatrioedd yn araf adfeilio ar hyd ei glannau. Ond ers agor Oriel Guggenheim ym 1997, mae pethau wedi gwella’n aruthrol, medd ein cyfeillion sy’n cofio’r gorffennol. Gerddi, a thrên tram gyda glaswellt net ar hyd y trac. Y Plaza Nueva yn y Casco Viejo (y Sgwâr Newydd yn yr Hen Ganoldre) wedi ei hadnewyddu ac yn llawn barau tapas, pob un yn cynnig bwydydd bach diddorol, a phob yn yn gwerthu txacolí, gwin gwyn ffres Gwlad y Basg.

I’r Guggenheim gyntaf: ar ddiwrnod pan oedd thermomedau’r stryd yn dangos 30°, roedd aerdymheru’r adeilad titaniwm enwog yn bleser o’r mwyaf. Ar ben hynny, roedd pawb wedi heidio at y traeth:

P1190682_1024

dyma ran fach o waith enfawr Andy Warhol ‘Cysgodion’ – yr unig neuadd lle roedd caniatad tynnu lluniau. Mae pob un o’r rhain bron i 2f o uchder a 1.3 ar draws. Cymaint o le a neb o fy mlaen i! Y ddwy arddangosfa dros dro arall ar hyn o bryd yw Louise Bourgeois (y corryn enfawr) sydd yn ailweithio dro ar ôl tro ei phlentyndod a’r syniad o fyw mewn cawell. Ac yna Paris – detholiad o waith yr artistiaid oedd yn gweithio yno rhwng 1900-1945. Adnabyddus a rhai newydd imi.

Ar ôl blasu byrbrydau’r Plaza Nueva, cerdded i’r Alhondiga, hen warws win wedi ei throi’n ganolfan diwylliant. Lan i’r teras am txacolií bach olaf, a golygfa o rai o adeiladau canol Bilbo, yr hen (C19eg, mawreddog, fel Caerdydd neu Fanceinion) a’r newydd sydd yn cynnal synnwyr tebyg o faint a phwysigrwydd.

P1190693_1024

Un o ragoriaethu’r Alhondiga yw pileri’r llawr gwaelod

P1190688_102443 ohonyn nhw, i gyd yn wahanol, wedi eu haddurno â marmol, brics, efydd, pren, neu seramig. Wir werth ei weld.

 

 

Cyhoeddwyd gan: cathasturias | Gorffennaf 31, 2016

Cinio, cinio, cinio

Tri pheth sy’n denu ymwelwyr i Asturias: y traethau, y mynyddoedd, a’r bwyd. Yn ystod yr haf bydd ein cyfeillion – a ninnau – yn paratoi bwyd ac yn gwahodd 12, hyd at 20, i giniawa. Cinio canol dydd, gan ein bod ni yn Sbaen. Cinio 4 o’r gloch, mewn gwirionedd, erbyn bod pawb wedi cyrraedd ar ôl llyncu culín neu ragor o seidr.

Heddiw oedd y trydydd mewn wythnos! ond pwrpas y cofnod hwn yw sôn am yr un wnaethom ni ddydd Mercher. Y gŵr oedd y prif gogydd, a’r prif gwrs oedd pysgod. Ysbinbysg fydd rhai’n ei alw, neu ddraenog y môr. Yn Sbaeneg, lubina. Fel yng Nghymru, mae’r rhai sy’n cael eu gwerthu fel arfer yn llai o lawer na phan oeddwn i’n gweini bwyd flynyddoedd maith yn ôl. Er mwyn cael un fyddai’n ddigon i 12, rhaid archebu o flaen llaw.

Siop bysgod Gutierrez wrth y bont yn Ribadesella

20160730_075847

a lwyddodd i gael ysbinbysgodyn o bron i 5kg inni. Bu’n rhaid inni aros ychydig y bore hwnnw, achos roedd y pysgodyn yn dal i fod wrth y cei, ond yn y man cyrhaeddodd llanc ar gefn beic gydag ef yn saff ei ei fasged.

Dyma fwydlen y diwrnod: darnau bach o jamon iberico a chorizo (gyda bara wrth gwrs), wedyn gazpacho (nid ein tomatos ni eto, ond rhai lleol a ges i am €1/kg yn y farchnad, wedyn salad dail, ac yna’r pysgodyn, gyda thato ac ysbigoglys a moron i gyd o’r lluarth.

P1190663_1024

Wedi gorchuddio’r pysgodyn â briwsion bara (migas yn Sbaeneg) gyda menyn a chroen lemwn, ei bobi am 45 munud (diolch @JonesPadrig am y cymorth ar yr amseru). Gwnes i saws o stoc y pen gyda gwin gwyn a bara lawr. Diflannodd mewn dim o amser, ond roedd yn ddigon.

Ar ôl hynny, caws Gamoneu, fy hoff gaws o holl rai Asturias. Caws o laeth gwartheg, geifr a defaid wedi eu cymysgu, sydd o hyd yn cael ei gynhyrchu yn ambell i ‘hafod’ yn y Picos de Europa yn ogystal ag ym mhentref Gamonedo. Ac wedyn, hufen iâ cartef o guindas (ceirios gwyllt) wedi eu cadw mewn gwirod am flwyddyn. Ac wedyn, ffrwyth bach y physalis wedi eu gorchuddio â siocled gyda’r coffi. Na gyd.

Nid cystadleuaeth yw hyn. Dim ond pobl sy’n hoff o fwyd a diod yn arddangos eu crefft a’u dileit.

Cyhoeddwyd gan: cathasturias | Gorffennaf 21, 2016

Diwrnod o Haf

Mae’n 6 o’r gloch y bore, a’r brain yn dechrau anesmwytho yn y coed gerllaw. Clywaf geiliog drws nesaf yn clochdar i gyfarch ei ddiwrnod newydd. Ac yma yn y tŷ mae’n dal yn boeth, a minnau’n ffaelu cysgu.

Dim ond haenen denau o wlith sydd wedi bod y ddeuddydd diwethaf, a rhaid dwrhau’r planhigion ifanc a’r blodau. Ond heddiw mae’r awyr yn gymylog, ac anodd dweud lle mae golau lleuad lawn yn y gorllewin yn cymysgu â golau’r wawr yn y dwyrain.

‘Día de playa’ yw’r enw fan hyn. Diwrnod lle nad oes modd gweithio yn y cae a gwell ei throi hi am y traeth a chael ein hadnewyddu gan ffresni’r dŵr.

P1190647_1024

Gwell fyth yw bod y llwybr tuag at y traeth yn dilyn yr afon. Mae cerdded o dan y coed yn bleser ynddoi’i hun, a hyd yn oed amser cinio roedd lleithder i’w deimlo ar furiau’r hen felin ac ar fôn coeden. Yn y llun, yr heulwen yn goleuo’r afon a gwas y neidr. Ychydig iawn o afon sydd, ond bydd hynny’n newid ar unwaith pan ddaw’r glaw nesaf, achos afon gwta iawn yw hi.

 

Cyhoeddwyd gan: cathasturias | Gorffennaf 5, 2016

O’r Gegin: Brechdan

Bydd y dilynwyr cyson yn gwybod bod fy syniadau am beth i baratoi i ginio yn dibynnu gymaint ar beth sydd dros ben yn yr ardd neu’r stordy ag unrhyw beth arall. Ar hyn o bryd, ffa. Ffa mawr gwyn Asturias, fabes, prif gynhwysyn y fabada.

Ond maen nhw hefyd yn cydorwedd yn dda iawn gyda physgod, ac yn yr achos hwn, tiwna o dun. Brechdan stordy yw e, ond hefyd yn perthyn i draddodiad Eidalaidd y salad tonno e fagioli.

*Angen dechrau’r diwrnod cynt drwy socan y ffa*

Bydd angen:

tun 200g tiwna mewn olew olewydd, 200g ffa mawr gwyn wedi’u sychu neu 400 o dun, wynwnsen fach goch neu hanner un fwy, olew olewydd, sudd lemwn, halen,  pimentón (llwch pupur wedi’i sychu) poeth.

Torri’r wynwnsen yn fân a’i dodi mewn dŵr oer am awr.

Berwi’r ffa gyda llwyaid fach o beicarb. Y tric er mwyn cael ffa meddal cyfan yw peidio â’u gadael i ferwi’n rhy wyllt, ond gan ein bod yn mynd i weithio piwri heddiw, sdim eisiau becso.

Golchi’r ffa mewn dŵr oer, a’u stwnsio. Rhidyllu’r wynwnsen a’i hychwanegu. Ychwanegu 2 lwyaid bord o olew, cymysgu’n dda, a blasu. Un llwyaid te o sudd lemwn, a blasu. Hanner llwyaid te o pimentón, a blasu. (Os nag wyt ti’n hoff o flasau poeth, gelli ddefnyddio pupur du cyffredin.)

Tynnu’r tiwna o’r tun a’u stwnsio gyda fforc.

Torri tafell o fara, lledu’r piwri ffa ac yna’r tiwna, tafell arall a dyna ni. Fel arfer bydda’i’n ei fwyta gyda salad bach o domatos ac olewyddion, ond fe allet ti hefyd dodi rheina yn y brechdan.

Dim llun tan y tro nesaf y byddaf yn ei baratoi!

 

Older Posts »

Categorïau